**نویسنده:Orgianl from Internet
فیلترهای سرنگی عملکرد عالی ارائه میدهند: آنها زمان توقف سیستم را کاهش میدهند، عمر ستونهای کروماتوگرافی را افزایش میدهند و یکپارچگی نمونه را بهبود میبخشند. آنها دارای استحکام مکانیکی بالا هستند، در برابر بیشتر حلالهای آلی مقاومت نشان میدهند و بهویژه برای استفاده با محلولهای قلیایی بسیار مناسب هستند.
راهنمای انتخاب فیلترهای سرنگی:
۱. مقاومت شیمیایی در برابر حلالها
آیا کاربرد شما نیازمند مقاومت در برابر اسیدها، بازها یا حلالهای آلی است؟ هنگام انتخاب فیلتر سرنگی برای آمادهسازی نمونه یا فیلتراسیون فاز متحرک، سازگاری شیمیایی یک عامل حیاتی است. اصول کلی انتخاب زیر تنها بهعنوان یک مرجع پایه عمل میکند؛ لطفاً برای تعیین نوع فیلتر مناسب برای کاربرد خاص خود به «جدول سازگاری شیمیایی فیلتر سرنگی» مراجعه کنید.
۲. نمونههای آبی
برای فیلتر کردن نمونههای آبی، غشاهای آبدوست—که تمایلی به آب دارند—انتخاب ترجیحی هستند. گزینهها شامل فیلترهای مجهز به غشاهای GHP (پلیپروپیلن آبدوست)، PES (پلیاترسولفون)، نایلون یا PVDF (پلیوینیلیدن فلوراید) هستند.
۳. گازها و حلالهای آلی تهاجمی
غشاهای آبگریز آب را دفع میکنند و نسبت به حلالهای آلی تهاجمی بیاثر هستند، که آنها را به انتخاب ایدهآل برای جابهجایی گازها و حلالهای آلی تبدیل میکند. در چنین مواردی، باید از فیلترهای مجهز به غشاهای PTFE (پلیتترافلوئورواتیلن آبگریز) استفاده شود.
۴. محلولهای آبی و مبتنی بر حلال آلی
غشاهای پلیمری مختلف درجات متفاوتی از سازگاری شیمیایی دارند. بسته به کاربرد و الزامات سازگاری شیمیایی، یک یا چند نوع ترکیب فیلتر غشایی ممکن است مناسب باشد. به طور کلی، به دلیل محدودیتهای مربوط به آبگریزی/آبدوستی و سازگاری شیمیایی، هیچ نوع فیلتر واحدی نمیتواند همه کاربردهای ممکن را پوشش دهد.
۵. مواد استخراجپذیر بسیار کم
از فیلترها برای حذف ذرات ناخواسته و بهبود خلوص نمونه استفاده میشود. با این حال، انتخاب یک فیلتر نامناسب میتواند آن را به منبع آلودگی تبدیل کند، زیرا مواد استخراجپذیر ممکن است از مجموعه فیلتر به داخل نمونه نشت کنند. چنین ناخالصیهایی میتوانند دقت نتایج تحلیلی را به خطر بیندازند؛ مشکلات ناشی از مواد استخراجپذیر شامل همشویی، خطاهای کمّیسازی و ظهور پیکهای اضافی است.
۶. جذب نمونه
باید فیلترهایی با ویژگیهای جذب پایین انتخاب شوند—برای مثال، فیلترهای سرنگی مجهز به غشاهای GHP. غشاهای GHP میل ترکیبی بسیار پایینی برای اتصال به biomolecules از خود نشان میدهند، بهطوری که سطوح اتصال معمول بسیار کمتر از ۱٪ است.